අලගරාණී

රසක් මිසක් විසක් නැතුව ඉව්ව පවට මදිවා

තොසක් ලබත් කෙනිත්තුවත් පස්ස මගේ අව්වා!

ලොකු නෝනා දැක්කෝතින් විසුමක් වේ බැරුවා

කාමරයට එන්න කියන නෝනගේ ලොකු දරුවා

රතට හොඳට තිබිච්ච ඇඟ අයියො මගේ සාමී

පොඩි මාත්තිය මිරිකනවා විසුමක් නෑ සාමී

ලොකු ජෝඩුව ගෙදරින් පිට ගිය වෙලේක සාමී

සහතිකේට මූ කරනවා ලෙලියන්නට සාමී

දවසක් මගේ කොල චීත්තෙ රතු පොඩි මල් වැටුණූ

ඇඳගෙන මම ලෙලිගහනවා බීට් රතට හැදුණූ

පොඩි මාත්තිය කෑලි අරං බීට් කපා තිබුණූ

දැම්ම මගේ හැට්ටෙ අස්සෙ අයියෝ ඇඟ ගැහුණූ

ඇඟ ගැහුනත් ආසාවට බයත් එකතු වීලා

පොඩි මාත්තිය ලං වුනානෙ වල් හිනාව පාලා

චුට්ට චුට්ට හූරාගෙන රතු ටික වෙරදාලා

පොඩි මාත්තිය පහලට යයි මා නිරුවත් කරලා

රසට රසක් වින්දෙමි තුටු කරමින් හම්පුතුනේ

පුරුද්දට ගියා වැඩිදැයි නෑ නොවැ මට දැණුනේ

පොඩි මාත්තිය විතරක් නොව මගෙ ඇඟ රත්තරනේ
ලොකු මාත්තිය ඇදගෙන යයි කාමරේට නිතිනේ

කවියේ පිදුම මුල්ම කවියට රිප්ලයි කවි දාපු පොරවල් සෙට් එකට: මාරයා, අභීත, බස්සා, ඕනයා සහ lahirucc වගේම බලපු, කියවපු, විඳපු, බෙදාගත්තු, මතක් කරපු හැමෝටම පිදුමක්!

සොමි සඳ රැස්

["මොනවද අම්මේ අකුරු ජාතියක්" ගීතයේ තාලයට ගයනු මැනවි.]

බඳින්න හිටියලු සිඟිති කෑල්ලක්

අසවල් නගරෙක මට සොබනා

උන්ටද හම්මේ! කෑලි කියන්නේ

කඳෙන් එකයි මම යට වෙන්නා

මම එහෙ ගියාපු මුල්ම දවස් වල

සිටියා ඈ මා පුටු දෙකෙහී

තට්ටු තුනක් තිබුනා ඒ ගෙදරට

අම්ම "අප්ස්ටෙයා" ගියා සකී

අම්ම ගියා විතරයි උඩ තට්ටුවෙ

මේකි මගේ ලඟටව වන්නේ

දුන්නා බැල්මක් ගැස්සිලා යන්නට

තාමත් බඩු යන්නට එන්නේ

මගේ දනිස්සට බරදී මේකිත්

හරි හරි කයිකතා මට කියතේ

කලින් කොල්ල ගැන ඔක්කොම විස්තර

උන්ගේ කොලිජියෙ වූ සැමදේ

කච කච ගාලා කියවන මේකිට

ලස්සන කුක්කු දෙකක් තිබුනේ

ඒකි දන්නෙ නෑ ගොඩක් වෙලා මං

බලන් හිටියෙ සුදු ගෙඩි දෙකනේ

හෙමීට අත තියලා මං දනිස්සේ

උඩහට උඩහට අරං ගියේ

ඉවසා ඉන්නට බැරුවද කොහෙදෝ

ඒකිත් පපුවට තුරුලු උනේ

අලුත් තාලෙකට මහපු ගවුමකියි

ඒකී ඇඳගෙන උන් එවෙලේ

කුක්කු දෙකට තද වෙනු ඇති ගවුමට

පටි දෙකකින් හරහට යන්නේ

ඕන දෙයක් වෙද්දෙන් කියලා මං

කුක්කුව එහාට හරවන්නේ

ලේසි වෙන්න ඒ වැඩේට ලස්සන

ඒකී අතකුත් පන්නන්නේ

චූටි නිපල් එක ටියුන් කරන මං

හෙමීට යටි තොල හැපුවෙ ඇගේ

"ආහ්" ගෑවුනා ඒකිගෙ කටිනුත්

මල්ලිව අතකට මිරිකවුනේ

නිල් පැහැ ක්‍රොකඩයිල් ජොකා එක්ක ඈ

තරඟ කරලා හරි තකට තකේ

ගත්තෙ නැද්ද කලු චූටියා කටටම

නිවන් ගියා මට දැණුන සැපේ

අම්මගෙ අඩි සද්දය ලඟ ඇසුනේ

අපි දෙන්නා එකවිට හැරුනේ

මගේ බටේ ඒකිගෙ කට ඇතුලේ

මගේ ඇඟිල්ලක් නංගි වටේ

අම්මා එනකොට අපි දෙන්නාටම

හොඳටම සැප ගෙන ඇවිත් ඇතේ

ඈ දිව්වා පෙර සිටි සැටි පුටුවට

සිප් එක ඇද්දා උඩට මගේ

අපේ චූටි දූ හරිම හොඳයිනේ

නරක වැඩක් නෑ ඈ කරලා

ඔයාගෙ අරක්කු තමයි අවුල මට

දෝණිගෙ ගතිගුණ එක්ක බලා...

නානන නා.. නනනා නනනා...

ශෘංගාර කලාපය

තැනුව මුත් ස්පර්ශ කරනට ලැමට යට ඇති හදවත අතට දැනි ඒ මෘදු සුවය යනු හිත කියා නුඹ හිතුවද ප්‍රේමයෙන් ඔද්දල් සිතුම් පොදි හරවන්න කහවණු ලෙසින් පමා වැඩියැයි නොසිතුවෙද නුඹ මිලට විකිණෙන්නට කලින් ගතට ඔබ්බෙන් සිටින කුමරුන් දඟ කලත් නුඹ ලැම පෙලින් ප්‍රහර්ශය කිම දියව නොගියේ සොඳුරි නුඹ කලවා මැදින් කඩ පිලක යට, සයනයක නෙක රැය ගෙවා දමමින් යහා ගත්ත කහවණු ඇතිද නුඹ හට මතක්කරනට කම් රහා

ආරම්භේ. . .

වැළ, ඝන, ට්‍රිබල් වදනා මන්මත් කරන
ලොකු, පොඩි, වල පයේ උන් සැම දෙන බලන
බලලා සිහින මවමින් සොලවන සොබන
රඟනා ලතාවට සෙලවෙයි ලිඟු මදින


එච්ඩී, ඕඩියෝ, පත්තර සමග සරූ
අන්තර්ජාලේ ට්‍රිබලෙන් පිරි තිබෙන තුරූ
අඩුපාඩුවක් නැතිවම අත වනන හොරූ
හංගා බලති මේ ලස්සන වැලෙහි අරූ


සැමදා කතාවට එක ලෙස ලොබනා
චිකිබා මිහිර සමගින් ගෙතුලට එන්නා
ගද්‍ය දෙස බලා අපි හට ඇඬවෙන්නා
සුරේයි, පබ්බතයි කවියෙන් සැප දෙන්නා


තාලෙ තකට තක අරුතෙන් වැජඹෙන්නේ
සොමිය සැපට බර උඹලත් කියවන්නේ
කුණු චොර ගෑනු ඇවිදින් නස්තිය දෙන්නේ
වැළේ සැප කිමද වෙසඟන නොදකින්නේ


පුලුවන් කලක් ඉදිරියටම ලියන්නට
පැතුම් පුරං අරඹමු බ්ලොග් කොටන්නට
කමෙන්ට් නැතත් කියවන උන් දෙසන්නට
හැකිනම් මනාවයි නොදන්න හැම උන්ට